piskopat sığınma evi

Ömer Uğur tarafından yazılıp yönetilmiş.

Ancak 20 yıl sonra bu kapraka tarihle yüzleşilebilmesi çok acı. Bir süre önce Mehmet Ali Birand'ın 12 Eylül belgeselini izlediğim için olanları zaten öğrenmiştim. Bu film darbeye insanca bakmış, insanların gözünden, günlük yaşamın gözünden. Olayları anlatmak için onca vaktin geçmesini beklemelerini zaten izledikten sonra anlıyorsunuz. İnsanların içine korku, hatta dehşet işlemiş.

Mustafa kendi halinde bir fabrika işçisi, karısı Esma da. Dönemin sağ-sol çatışmasına karışmadan kendi hallerinde hayat mücadelesi veriyorlar. Bir televizyon alabilmek için gece gündüz çalışıyorlar. Kızın ailesi işçi bir adamla evlendiği için dırdır edip duruyor. Fakir, sıradan bir Türk ailesi..

Darbenin çok acıklı bir yönü de ihbar mekanizması. Kim olduğun önemli değil. Seni sevmeyenlerin ne kadar gaddar olabildiği önemli. Mustafa da gaddarlığın kurbanı oluyor. Sonrasını anlatmıyım. Gözlerinizle görün.

Sadece filmdeki Mustafa karakterinin değil, gerçek hayattaki yüzbinlerce insanın yaşamak zorunda bırakıldığı işkenceleri görmek ve bu topraklarda hem de yakın zamanda neler olup bittiğini öğrenmek,özellikle beyni her geçen gün biraz daha uyuşturulan gençlerin bugünün toplumsal ve siyasi olaylarını anlamaları açısından çok önemli.

Oyuncular çok iyi. Mehmet Ali Alabora, Sibel Kekilli, Altan Erkekli, Perihan Savaş, Savaş Dinçel.

"Ömer Uğur, filmin senaryosuyla önce Yunus Nadi, ardından Montpellier Film Festivalinde Avrupanın En İyi Film Senaryosu ödülünü aldı...

Çekimler boyunca polis arabası, silah, kostüm gibi lojistik desteği İstanbul Emniyet Müdürlüğü sağlarken, 78liler Vakfı da döneme ilişkin ayrıntılarda yapıma katkıda bulundu. Ayrıca Kültür Bakanlığı ve Eurimage da filme yapım desteğinde bulundu..."
Bu cümleler de filmin sitesinden. Daha ayrıntılı bilgi orada var