piskopat sığınma evi

Tur şirketiyle İtalya'ya gittik.

Buradaki işlemlerden bahsedeyim...

Öncelikle pasaportunuz olmalı. Vakti geçmişse uzatmalısınız. Pasaportla ilgili her türlü işlemi emniyette yapıyorsunuz.

Biz Barbaros'ta önümüze çıkan Jolly Tur'la gittik. Vize işlemlerini onlara bıraktık. Bize üzerinde tamamlamamız gereken belgeler yazan bir kağıt verdiler. Çalıştığımız şirketlerden bir sürü belge. Banka hesaplarımızın dökümüne kadar her şeyi götürdük. Bunun için iki üç git gel yapmamız gerekti. Çünkü tur şirketinde çalışanlar belgelerin neler olması gerektiğini tam olarak bilmiyor. Konsolosluktaki adamlarına gönderiyorlar, onlar eksik var derse arayıp söylüyorlar. Vizeyi almaya gittiğimizde de turun adamını kapıda beklemek zorunda kaldık. Hatta havaalanında bile turun adamını bekledik.

Tur şirketinin ayarladığı en iyi kişi rehberimizdi. Sokakları karış karış bilen ve tarihi yalamış yutmuş bir insan, Tülin Hanım..

Turla seyahat etmek dayanıklılık testi gibi birşey. Neredeyse üç günümüz otobüsle yollarda geçti. Sabahın köründe kalk, sonra haldır huldur oradan oraya koş, saatlerce sokaklarda yürü, gez.

Uçakla Slovenya'ya gidip oradan İtalya'ya girdik. Tüm gün otobüsle güneye gittik. İlk durduğumuz yer Floransa oldu. Floransa'nın bir kazası olan Montecatini'de gece ölü gibi uyuduk.

Yorgunluktan akşamki Pizza turuna katılamadık.

Bu arada turun sadece rezervasyon yaptırırken ödediğiniz paradan ibaret olduğunu düşünüyorsanız yanılıyorsunuz. Ekstra denilen gezintiler oluyor. Adından da anlaşılacağı gibi bunlardan ekstra para alınıyor.

Sabah kalkıp Floransa'nın merkezine gittik. İtalya'nın sanat çılgınlığını görmeye oradan başladık. Adamlar yüzyıllardır hiç bir eseri ellememiş, bozmamış, özenle korumuş. Her köşede binlerce turist. Turizmden para basıyorlar.

Eserlerin çoğunu müzelerde saklıyorlar, meydanlara da kopyalarını yerleştiriyorlar. Michelangelo'nun Davut heykeli gibi...

Bir sokak var, sağlı sollu kolonlarda İtalyan sanatçı, filozof, bilim adamı heykeli...Buyrun bu da büyük insan Michelangelo...

Sokağın ortasında yerlere şu şekilde resim yapan insanlar var. Taksimin ortasında böyle bir kızın yere resim yaptığını düşünün, kaç tane adam etrafında cep telefonuyla orasının burasının fotoğrafını çeker, başına neler gelir sizce?...

Aşağıda gördüğünüz heykel değil, insan. Kıpırdamadan - arada tabiki pozisyon değiştirerek - birkaç saat duruyorlar. Kutularına para atarsanız sizinle birlikte fotoğraf makinesine poz veriyolarlar.

Ertesi gün müze şehir Siena'ya gittik. İnsanı aptallaştıracak derecede ayrıntı barındıran dev gotik yapılar var. Santimetreyi bile boşa harcamamışlar.

Siena'da her yıl bizdeki cirite benzer bir oyun oynanırmış. Halk mahallelere göre bölgelere ayrılmış. Salyangozlar, kaplumbağalar gibi isimleri var. Bu bölgeler kendi aralarında Siena'nın koskoca meydanında atlarla bu oyunu oynar, kazanan da şenlikler yapar, o yılın şampiyonu olurmuş. Oyunun adı da yabancı değil, Palio...

Sırada Pompei, Napoli, Roma, Venedik ve Lubliana var. Önce kısa bir ara...