Türkiye dışında akıp giden hayattan habersiz yaşıyor gibiyiz...
Ne kadar fakir olduğumuzun farkında değil miyiz yoksa farkındayız da artık içimize mi işlemiş, alışkanlık mı olmuş...Varlık içinde yokluk mu, sadece yokluk mu? Bazı karşılaştırmalar yapacağım.
Kolayından başlayalım. Diyelim ki bir organizasyon çılgınlığı oldu, 4-5 tane en baba grup aynı ay içinde konsere gelecek...Hepsine birden gidebilir miyiz? İstanbul'da yaşayan iki kişi olarak gittiğimizi hesaplarsak bu bir ay içinde 1 milyara yakın para vereceğiz demek olur ve hayır gidemeyiz..(İstanbul dışında bir yerden gelecek olsak çok daha pahalıya patlar)
Avrupa'da genç insanlar farklı ülkelerdeki festivalleri geziyor.
İngiltere'de yaşayan ve ortalama bir işte çalışan bir arkadaşım iki haftalık maaşıyla 2000 model bir araba alabileceğini söyledi geçenlerde.
Türkiye'de ortalamanın üzerinde bile çalışsanız bu mümkün değil.
Yine aynı arkadaşım, birkaç günlük maaşıyla bilgisayar alabileceğini söyledi.
Bu mümkün mü? Hayır...
İngiltere'de okumuş olan bir arkadaşım, orada öğrenciyken hastaneye diş doktoruna gidip tedavi olduğunu ve bunun orada ücretsiz olduğunu söyledi.
Güvendiğiniz bir doktora gidip sadece muayene olun, bakalım sizden kaç para isteyecek...
Bu günün Cumhuriyet Gazetesinde okuduğum bir araştırma:
Uluslararası Metal İşçileri Federasyonu'nun belirlemelerine göre..
Bir işçi, 200-250 litrelik bir buzdolabını alabilmek için Avustralya'da 17 saat, Danimarka'da 19 saat, Fransa'da 32 saat, Almanya'da 11 saat çalışıyor. Türkiye'de bu süre 166 saat.
Bu karşılaştırmalar şeker, dana eti ve bir çift ayakkabıda da yapılmış. Sonuçları teker teker yazmaya üşeniyorum. Merak eden arşive girer okur.
Sonra tuzu kuru olanlar çıkıyor, beyin göçü varmış da nedenmişte, ülkemizde kalıp faydalı olalımmış da...Hadi canım! Bu memlekette benim yaşlarımda olup kendi çabasıyla, alın teriyle 40'ından hatta 50sinden önce ıkınıp sıkınmadan ev sahibi olabilecek insan var mı?Sadece normal şartlarda yaşayabilmek için bir tarafımızdan ter akıtıyoruz. Avrupa'lı günde 6 saat gayet rahat şartlarda çalışıp iki haftalık maaşıyla araba alıyor.
Biz fakiriz, günaydın!!