Aradan bir hafta geçmesine rağmen konserin sarhoşluğunu atamadım ve uzun bir süre atabilecek gibi değilim. Boğazımdaki yanma sonraki günlerde gelen üşütmeyle sürüyor. Sen sessiz sessiz otur sonra birden bir şey olsun bir buçuk saat boyunca avazın çıktığı kadar bağır.. Olacağı bıdır.. Neyse ki kulaklarımdaki çınlama sadece bir gün sürdü

Aylar önce konserin olacağını duyduğumda gözlerim yaşarmıştı. Neyse ki konserde ağlama, gözleri bulandırıp Halford'u görememe gibi salaklıklar yapmadım. Ama ileri derecede heyecanlandığımı söyleyebilirim.

Ekşisözlük'te biri Kenan Doğulu konserinde ayılıp bayılan 15lik kızlar gibi hissettiğini söylemiş. Hah aynen öyle. Sonuna kadar katılıyorum. İnsana 30 yaşında 15lik gibi hissettirebiliyorlarsa bu adamlar gerçekten Metal'in tanrılarıdır.

Hayvani Nostradamus albümünden Prophecy'yle başladılar ve Halford nerde diye bakınırken sahnenin solundaki yüksek platformda ne şekilde belirdiğini göstermek açısından bizim konserden olmayan bir fotoğraf ekliyorum.

İşte ruh budur! Sonrasında kaç ceket değiştirdiğini farketmedim bile. Şuurumu kaybetmiş vaziyetteydim. Hele Painkiller esnasında toplu bir çıldırış sezinledim.

60'larına merdiven dayamış adamlar ama acayip performans, delice çalıyorlar ve Halford delice söylüyor.Yerlerinde durmuyorlar ve seyirciyle çok sağlam iletişim kuruyorlar. O sesi canlı duydum ya artık ben gam yemem ahah..

Bir şarkıda tahtla çıktı, bir şarkıda motorsikletle çıktı. Ulen Halford, ay lav yu Halford!!

Şurda fotoğraflar buldum

Şurda NTV röportajı buldum. Bu arada Banu Güven'i eli ayağı titremeden Judas Priest'le konuştuğu için tebrik ediyorum.